Prêt-à-porter ως στάση ζωής:

Η ανθρώπινη μορφή μετατρέπεται σε καμβά,
έναν τόπο συνάντησης σώματος και υφής.

Μια δήλωση ωμή και γλυπτική.

Εκεί όπου τα σώματα και τα υφάσματα συγκρούονται, επαναπροσδιορίζοντας την παρουσία.

Prêt-à-porter as an attitude:

where,the human form is a canvas.

A statement: raw, sculptural,

Where bodies and fabrics collide.

Previous
Previous

Flesh and Echoes

Next
Next

The Sculpted Form